پتو

پتو، ای مادر معنوی من

که سرمای شتا را هستی دشمن

در آغوشم بگیر و گرم گردان

چو قلبِ در نبردِ شیرمردان

آجرپاره

نمی‌دانم در سرویسی که اینگونه به گوزی بند است و سه ماه بدون هیچ توضیحی و خیلی ناگهانی کلا از دسترس خارج می‌شود بمانم یا نه. البته در مقرراتش نوشته بود که سرویس را داریم رایگان می‌دهیم لذا هر غلطی خواستیم با آن می‌کنیم هروقت میلمان کشید و حق اعتراضی از سوی کاربر وجود ندارد، ولی ما دیگر فکر نمی‌کردیم اوضاعش انقدر خیط باشد و گمان می‌بردیم نهایتا مانند زمانی باشد که چند سال پیش بدون هیچ هشداری قالب‌های اختصاصی ملت را پراند و همه را یونیفرمی کرد. 

در این مدت هم در بلاگیکس ریشه دواندم با وبلاگی به همین آدرس. با این‌حال، باز هم اینجا بیشتر حس نوشتن را بیدار می‌کند در من. ولی آنجا حداقل امکانات مدرن‌تری وجود دارد و البته سرویس رایگان نیست که همچو توالت سرراهی با آن رفتار شود. لذا... نمی‌دانم! اگر بخواهم اینجا بمانم باید پست‌های این سه ماه را کپی کنم اینجا که آرشیو حفظ شود.

ویرایش: چند روزی گذشت و من بر آن شدم که هرآنچه در این سه ماه نوشته بودم را بر بلاگ‌اسکای تیرباران کنم به‌عنوان مجازات.